Wyplatać każdy może

Wyplatać każdy może

24 marca br. w Centrum Edukacji KPN w Izabelinie odbyły się warsztaty z wyplatania przedmiotów z wikliny.

W sobotni poranek w Centrum Edukacji Kampinoskiego Parku Narodowego zebrało się ponad 50 osób zainteresowanych tematem wikliniarstwa i plecionkarstwa. Podczas spotkania uczestnicy poznali przykłady wykorzystania lokalnych naturalnych materiałów do tworzenia małej infrastruktury i przedmiotów codziennego użytku. Wiklina, jej uprawa i przetwórstwo są obecne na terenie Kampinoskiego Parku Narodowego od wielu lat.

Na potrzeby plecionkarstwa wykorzystuje się przede wszystkim jednoroczne pędy wierzb zwane prętami. Niewycinana z plantacji kilkuletnia wiklina to już kije wiklinowe – również stosowane w plecionkarstwie, np. przy wyrobie mebli lub dużych form artystycznych. Najczęściej wykorzystywany w plecionkarstwie gatunek wierzby to wierzba amerykanka (salix americana). Do wyplatania form ogrodowych wykorzystuje się też wierzbę konopiankę (salix viminalis). Do wyrobów plecionkarskich nadają się również dziko rosnące gatunki: wierzba purpurowa (salix purpurea) oraz wierzba migdałowa (salix amygdalina). Podczas warsztatów korzystaliśmy z wikliny amerykanki, parzonej, nieokorowanej.

W ramach wprowadzenia, Łukasz Tyburski z Kampinoskiego Parku Narodowego przedstawił najważniejsze fakty dotyczące KPN i jego działalności oraz wyjaśnił, dlaczego wykorzystanie naturalnych surowców lokalnego pochodzenia jest tak istotne z perspektywy ochrony przyrody i krajobrazu. Następnie Wojciech Świątkowski, mistrz w zawodzie koszykarz-plecionkarz, omówił najważniejsze procesy przetwórstwa wierzby wikliniarskiej, rodzaje wikliny i różnice między nimi.

Podczas praktycznej części warsztatów uczestnicy pracowali w trzech podgrupach. Zajęcia prowadzili Wojciech Świątkowski, Izabela Daniels-Jasewicz oraz Jolanta Palewicz. Poznaliśmy podstawowe sploty plecionkarskie, które wykorzystaliśmy do wyplatania koszyków. Powstały kosze na owoce i warzywa, koszyczki na święconkę, koszyki dla czworonożnych milusińskich. Niektóre z pałąkami, inne z uszami. Każdy wykonał koszyk według własnych możliwości i potrzeb.

W warsztatach udział wzięły osoby w różnym wieku i na różnym poziomie zaawansowania. Pojawiły się całe rodziny z dziećmi, grupy znajomych, a także indywidualni pasjonaci. Nawiązały się nowe znajomości. Użycie lokalnych naturalnych materiałów do tworzenia małej infrastruktury i przedmiotów codziennego użytku to przykład dobrych praktyk nie szkodzących środowisku przyrodniczemu, które mieszkańcy mogą stosować w swoim otoczeniu.

 


Na skróty

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Więcej informacji na temat polityki dostępne w zakładce Polityka Bezpieczeństwa.

Akceptuję pliki cookies z tej witryny