Naturalna pielęgnacja ogrodu

Naturalna pielęgnacja ogrodu

Podczas warsztatów 9 czerwca 2018 r. poznaliśmy naturalne metody ochrony i pielęgnacji roślin w przydomowych ogrodach.

Prowadząca warsztaty pani Anna Szafrańska, przekonała uczestników, że warto inspirować się lokalnymi, od dawna stosowanymi metodami uprawy i pielęgnacji roślin oraz czerpać z lokalnej wiedzy i tradycji. Zioła, które pomagają ludziom, często mają też pozytywny wpływ na rośliny. Dzięki stosowaniu naturalnych metod pielęgnacji teren wokół domu jest bezpieczniejszy, a jego użytkownicy nie są narażeni na kontakt z toksycznymi substancjami chemicznymi pochodzącymi z powszechnie stosowanych nawozów i środków ochrony roślin.

Rośliny należy dobierać do stanowiska, zarówno jeśli chodzi o nasłonecznienie jak i rodzaj gleby. Paprocie dobrze czują się w miejscach zacienionych, podczas gdy jeżówki, szałwie czy słoneczniki potrzebują słońca. Sucha gleba piaszczysta to dobre stanowisko dla przetacznika, natomiast róże i peonie wolę ziemię gliniastą i zbitą. Warto też sprawdzić odczyn Ph gleby i jeśli zaistnieje taka potrzeba zakwasić ją np. szczawiem lub rabarbarem (obniżyć Ph), lub zwapnować (podwyższyć Ph).

Istotna jest odpowiednia aranżacja ogrodu – nie tylko ze względu na estetykę, ale także na fakt, że rośliny rosną lepiej w określonym towarzystwie. Dobrymi sąsiadami są m.in. marchew i cebula, fasola i kapusta, seler i por, pomidor i pietruszka, sałata i rzodkiewka, ogórki i koper. Dobrze posadzić róże nieopodal lawendy, gdyż lawenda odstrasza mszyce i mrówki. Pomidor nie lubi sąsiedztwa papryki i ogórków, nie toleruje ziemniaków. Nie przepada za nimi także słonecznik, a cebula nie znosi kapusty i fasoli.

Ważnym elementem pielęgnacji ogrodu jest nawożenie. Należy to jednak czynić z rozwagą, ponieważ nadmierne stosowanie nawozu jest często gorsze niż jego brak. Obserwujmy zatem rośliny, aby określić, czego potrzebują. Żółknięcie liści i zahamowanie wzrostu mogą być objawem niedoboru azotu. Słaby wzrost roślin może być też objawem braku potasu, który wzmacnia system korzeniowy. Fosfor odpowiada za piękne kwitnienie i owocowanie. Jego niedostateczna ilość hamuje przyswajanie żelaza (przez co nie wytwarza się chlorofil) oraz miedzi (co powoduje zwiększenie podatności na choroby grzybowe), a objawia się przebarwieniami na kolor fioletowy.

Długotrwałe stosowanie nawozów sztucznych powoduje zanieczyszczenie gleby i wód gruntowych. Wpływa także na jakość uprawianych w ogrodzie warzyw i owoców. Dlatego nawozy mineralne lepiej zastąpić naturalnymi, np. płynnym nawozem z roślin – tzw. gnojówką. Do jej przygotowania warto wykorzystać zioła bogate w żelazo i potas, np. pokrzywę, pokost oraz zawierające krzem – m.in. skrzyp, miodunkę, poziewnik, tasznik. Potas znajdziemy w liściach pomidorów. Rozdrobnione rośliny wrzucamy do beczki i zalewamy wodą (w proporcji 1:10). Fermentacja trwa co najmniej 4 dni, w tym czasie należy roztwór codziennie mieszać. Ze względu na nieprzyjemny zapach, beczka powinna stać w ustronnym miejscu w ogrodzie. Rośliny podlewamy gnojówką rozrzedzoną wodą w proporcji 1:10. Do przygotowania oprysków proporcja ta wynosi 1:50.

Z myślą o zdrowiu swoim i naszych sąsiadów, warto zastąpić chemiczne środki ochrony roślin ich naturalnymi zamiennikami. Wyciągi z roślin są łatwe do przygotowania i przyjazne dla środowiska. Choroby bakteryjne i grzybowe można zwalczać opryskując rośliny wyciągiem z czosnku. W walce z mszycami, przędziorkami i miodówkami sprawdzą się opryski z cebuli, tytoniu lub mniszka lekarskiego. Ten ostatni można wykorzystać także do podlewania zaatakowanych przez szkodniki roślin. Nornice nie lubią czarnego bzu – aby zniechęcić je do przebywania w naszym ogródku, można wykorzystać liście, kwiaty lub gnojówkę z czarnego bzu. W odstraszaniu lub przyciąganiu określonych gatunków owadów pomaga także odpowiedni dobór roślin. Dla przykładu, wysiewanie roszpunki wokół rabat zniechęca mrówki. Nagietki, aksamitki i nasturcje są dobrym uzupełnieniem grządek warzywnych, ponieważ wabią pszczoły, a równocześnie chronią przed nicieniami i mszycami.

Aksamitka ma równocześnie szerokie zastosowanie w kuchni. Można dodawać ją do sałatek, a jej suszone płatki są popularną przyprawą m.in. w Gruzji. Aksamitka ma też właściwości lecznicze ze względu na dużą zawartość luteiny, która pomaga na problemy ze wzrokiem.


Na skróty

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Więcej informacji na temat polityki dostępne w zakładce Polityka Bezpieczeństwa.

Akceptuję pliki cookies z tej witryny